ابن شهرآشوب و برخی دیگر از بزرگان آورده اند:
در زمان حکومت مامون عبّاسی، حضرت جوادالائمّه علیه السلام طبیبی را به منزل خویش دعوت کرد تا وی را حجامت نماید.
همین که طبیب نزد امام محمّد جواد علیه السلام حضور یافت، حضرت به او فرمود: حجامت مرا روی رگ زاهر انجام بده.
طبیب اظهار داشت: ای سرور من! تاکنون اسم چنین رگی را نشنیده ام و آن را نمی شناسم.
در این لحظه، حضرت آستین دست خود را بالا زد و یکی از رگ های دست خود را به طبیب نشان داد؛ و سپس فرمود: این رگ زاهر است، آن را با تیغ بزن.
موقعی که طبیب رگ را با تیغ بُرید، مقدار زیادی آب زرد رنگ از آن خارج شد و درون طشتی - که زیر دست حضرت نهاده شده بود - ریخت و طشت پر شد.
آن گاه حضرت به یکی از غلامان دستور داد تا روی رگ را ببندند و طشت را تخلیه کنند.
پس از آن که طشت را خالی کردند و آوردند، حضرت فرمود: روی رگ را باز کنید.
وقتی روی آن را باز کردند، مقداری دیگر مثل همان آب های زردرنگ خارج شد؛ بعد امام جواد علیه السلام به طبیب فرمود: اکنون روی آن را پانسمان کن.
و چون کار طبیب پایان یافت، دستور داد تا مقدار صد دینار به طبیب داده شود.
طبیب مقدار صد دینار را گرفت و سپس نزد پزشکی معروف به نام بختیشوع (خاندانی از پزشکانِ مسیحی_ایرانی, اهل گندیشاپور یا خوزستان امروزی)
رفت و جریان را به طور مشروح برای او تعریف کرد.
بختیشوع با شنیدن این نوع حجامت، بسیار در تعجّب قرار گرفت و گفت: به خداوند سوگند، چنین موضوع و حالتی را تا به حال از کسی نشنیده و نیز در کتابی نخوانده ام.
بعد از آن، هر دو نزد اُسقف اعظم رفتند و چون جریان را بازگو کردند، اُسقف گفت: گمان می کنم که آن شخص یا پیغمبر است و یا از ذرّیه پیامبران…

بسته ام دل را به آقایی که خیلی آشناست

حامی اِبنُ السبیل و یاورِ هر بینواست

نهمین خورشیدِ تابان ست در عرشِ خدا

نهمین آئینه دارِ حضرت خیرالوراست

نامِ زیبایش محمّد، کنیه اش باشد جواد

این پسر نورِ دو چشمانِ علی موسی الرضاست

مدحِ او گفتن لیاقت خواهد ای اهلِ هنر

هر چه در وصفش بگویم مطمئناً که رواست

من دخیلش می شوم بلکه گره را وا کند

حضرت بابُ الکرم در انتظارِ یک گداست

هرچه دارد می دهد بر سائلِ درمانده اش

بسکه این آقای خوبیها فقط مشگل گشاست

غیرتی بی انتها دارد به زهرا مادرش

قلبِ حسّاس اش مریدِ حضرت خیرالنساست

کوثرِ دوّم لقب دادند بر او اهلِ دل

بر امام هشتمین هم نور چشم و هم عصاست

بذل و بخشش می کند بر هر ز پا افتاده ای

سائل اینجا راحت ست از بس که او بی ادّعاست

هر چه می خواهی بخواه امّا بدان که

حاجتِ گریه کُن های حسینی یک براتِ کربلاست